اینم عکسهای جدیداز متین عزیزپور و علی شادمان

علی شادمان 

 

‹برنده پروانه بهترين بازيگر كودك در جشنواره همدان ›

 

 

علي شادمان پس از دريافت پروانه زرين جشنواره :

 

پيروزي‌هاي كوچك آدم را مي‌فريبد تا براي شكست‌هاي بزرگ آماده شود.

 

 

علي شادمان 11 ساله بازيگر سينما در ايلام بدنيا آمده است و دوست دارد روزي جشنواره ها در ايلام نيز برگزار شود. همه ي ماي اثر جاويد زنده ياد رسول ملاقلي پور را فراموش نخواهيم كرد.‹ميم مثل مادر› اولين كار سينمايي علي شادمان بود كه خود همه ي تجربه خود را مديون عمو رسول است .در مصاحبه اصلا از خاطراتش با رسول ملاقلي پور نپرسيديم چون نخواستيم ناراحتش كنيم. شادمان در كار دوم خود با نام ‹صد سال به اين سالها› به كارگرداني سامان مقدم حاضر شد و نهايتا سومين فعاليت خود را با نام (زماني براي دوست داشتن) به كارگرداني فروزش به بيست و دومين جشنواره بين المللي فيلم كودك و نوجوان همدان آورد . امسال دومين باري است كه علي به همدان مي آيد . علي شادمان به عنوان برترين بازيگر كودك در بيست و دومين جشنواره بين المللي فيلم كودك همدان شناخته شد .شادمان زياد اهل عكس انداختن و مصاحبه نيست و اصلا با مجلات زرد مصاحبه نمي كند و معتقد است كه از عكس هايش سوء استفاده مي كنند اما از آنجايي كه با ما دوست بود حاضر به مصاجبه و انداختن عكس يادگاري شد. او در فيلم زماني براي دوست داشتن كه نقش يك كودك معلول را بسيار هنرمندانه بازي مي كند ؛ در موقع اكران اين فيلم يكي از كارگردانان خارجي حاضر در جشنواره كه از بازي شادمان به حيرت آمده بود پرسيد : آيا او واقعاً معلول است؟ ؛ علي كه تلفن همراه ندارد و شماره ي پدرش را هم به كسي نمي دهد اما ما از خود پدرش آقاي شادمان تلفنش را گرفتيم. شادمان بر عكس ديگر بازيگران كودك و نوجوان هم سن وساله خود امضاي باكلاسي دارد .

 گپي دوستانه با علي شادمان تقديم به همه ي كودكان و نوجوانان ايران و طرفداران علي شادمان كه كمتر مصاحبه او را در مجلات ديده اند.

=درباره ي فيلمت كه به جشنواره امسال آوردي بگو؟

يك فيلم عاطفي است كه من نقش اول محوري در اين فيلم هستم . در اين فيلم اسم من بابك است و معلول هستم و مورد تحقير قرار مي گيرم .اين فيلم با كارگرداني قوي و كاري خيلي خوب و عالي به جشنواره آمده است

=چرا اسم اين فيلم سه بار عوض شد؟

خوب به هر حال دنبال يك اسم مناسب كه به فيلم بخورد مي گشتيم كه نام اول فيلم ‹دوست داشتن را هجي كن › بود و پس از دو تغيير به نام فعلي ‹ زماني براي دوست داشتن › رسيديم.

=از جشنواره در اين سه روز راضي بودي؟

وضعيت حشنواره خوبه من از افتتاحيه اين جا بودم و ان شاء ا... تا اختتاميه در همدان مي مانم.

= استقبال بچه ها از فيلمت چطور بوده ؟

انتظارم از اين بيشتر بود ولي باز هم مردم لطف دارند.

=مجله ي گل آقا را تا حالا خواندي ؟

متاسفانه خير

=ما شنيدم از انداختن عكس با مجلات بيزاري ؛ صحت داره؟

از انداختن بيش از حد عكس بدم مياد و گرنه با عكس مخالف نيستم چون عكس زياد باعث تكراري شدن قيافه ام مي شود. ما توي بعضي از مجلات داشتيم كه اين طوري گفتند ولي اصلاً اينطوري نيست. مثلا در يكي از نشريات محلي همدان به من گفته بودند آيا مغرور هستي ؟ و بايد بگم نه من مغرور نيستم دليلشو توضيح دادم.

=‹ميم مثل مادر› يا ‹ زماني براي دوست داشتن › ؟ كدومشونو بيشتر دوست داري؟

هردو ؛ اين مثل اين است كه بپرسيد پدرمو بيشتر دوست دارم يا مادرم.

=علي دوست داري بازيگري را ادامه بدهي؟

بله؛اما بستگي به كارگردان و فيلم نامه دارد.

=از كجاهاي همدان تا حالا ديدن كردي؟

از آرامگاه باباطاهر و بوعلي سينا

=استقلال يا پيروزي؟

استقلال

=طرفدار كدام تيم خارجي هستي؟

برزيل

=خودت چه ورزش هايي را دوست داري و انجام مي دهي؟

هاكي و شنا

=پيامت به بچه هاي همدان؟

درسشان را در اولويت بخوانند و بعد به هر رشته ورزشي و هنري كه علاقه دارند ؛ جذب بشوند و ادامه بدهند. محاصبه از همت توحیدی  

یا علی مدد

 

عشق 88

«عشق يعنی تا ابد بی سرنوشت»

  عشق يعنی زندگی تا زير صفر

    عشق يعنی پر کشيدن تا عروج

      عشق يعنی طی راه بی فروغ

        عشق يعنی ناله گيتار من

           عشق يعنی درد بی درمان من

              عشق سودای دل بيمار ماست

                 عشق مرگ لحظه ديدار ماست

                     عشق فرياد انا الحق گفتن است

                         عشق در آغوش ياران خفتن است

                              عاشقی بايد که آنرا درک کرد

                                  اين زبان از گويش عشق عاجز است

یاد چشمات

آن چشمها هنوز رهایم نمی کنند

فکری به حال دغدغه هایم نمی کنند

من دفتری ژپر از غزل از ترانه ام

لبهایت عاشقانه هجای نمی کنند

من زخمی هزار زبان تغزلم

آن دستهای گرم دوایم نمی کنند

آن چشمهای آبی دریایی ات هنوز

در ساحل سکوت رهایم نمی کنند 

با سلامی دوباره وبه گرمی بازار عشق خدمت همه ی شما

بازدیدکنندگان عزیز من یه سری از عکسهای خودم دوستام

بچه ههای محله مون وچند تا از مناظر اطراف شهرمون

مشکین شهر رو که در این عید گرفتم براتون گذاشتم چون

می خوام برم مسافرت و معلوم نیست کی بر گردم.........

امیدوارم مورد پسند همه ی عزیزان قرار بگیره.......

 

این هم عکسهای خودم یعنی مدیر وبلاگ

به طوفان مانی ای دنیا

که عمر برف آسا را

به رقصت           

هرزمان

گه بر فرازو گه نشیب آری

فریبایی      

 سرابی

             فتنه ای

                                              افسونی و افسانه میسازی 

                                                         فریبت را نخواهم خورد 

                                           به تو من دل نخواهم بست

         که دل بستن

تولد ماند و

                    دل بر گرفتن هست .....

                                مرگ دل

 

شعری که خودم سرودم به همراه عکس بچه های محل

جز مهر روی  ماهت  راهی نمی  گزینم

جزعشقت ای صنم من دیگربه خود نبینم

هر  چند  من  کمینم  در  زهد وپارسایی

اما   به   بی   ریایی  من   جزء بهترینم

این شعر رو من در تاریخ ۱۳۸۲/۵/۱۸ سروده ام

کودکی ستارگان فوتبال جهان

به یاد دوست

 

بجای خاطره هایم فسانه میسازم         

به یاد کوی توام آشیانه می سازم

چه زود رفت صدایت زگوش من یارا

به یاد نغمه ی تو این ترانه میسازم

به یاد دوستم آرمان که مرا تنها گذاشته وبی صدا بار سفر بسته و رفت این دو بیتی را سرودم بتاریخ ۱۳۸۷/۱/۲

یا علی جان مقتدای من تویی

 

 

 

گر تو گرفتارم کنی               من با گرفتاری خوشم

چون خار گر خارم کنی      ای گل بدان خاری خوشم

ای بهترین غمخوار دل            وی محرم اسرار دل

خواهی اگر آزار دل             با این دل آزاری خوشم

والاترین گوهر تویی           داروی جان پرور تویی

درمان دردم گر تویی            در کنج بیماری خوشم

تا گشته ام یار تو من             از جان برم بار تو من

عشق است اگر بار گران          با این گرانباری خوشم

 

شعر

سر به سر از لطف جاني اي پسر

خوشتر از جان چيست؟ آني اي پسر

ميل دل‌ها جمله سوي روي توست

رو که شيرين دلستاني اي پسر

زان به چشم من درآيي هر زمان

کز صفا آب رواني اي پسر

از مي حسن ار چه سرمستي، مکن

با حريفان سرگراني اي پسر

وعده اي مي ده، اگر چه کج بود

کز بهانه درنماني اي پسر

بر لب خود بوسه زن، آنگه ببين

ذوق آب زندگاني اي پسر

زان شدم خاک درت کز جام خود

جرعه‌اي بر من فشاني اي پسر

از لطيفي مي‌نماند کس به تو

زان يقينم شد که جاني اي پسر

گوش جان‌ها پر گهر در حضرتت

کز سخن در مي‌چکاني اي پسر

در دل و چشمم، ز حسن و لطف خويش

آشکارا و نهاني اي پسر

نيست در عالم عراقي را دمي

بي لب تو زندگاني اي پسر

 

 

 

 

ساقیا آمدن عید مبارک بادت

وان مواعید که کردی مرواد از یادت

در شگفتم که در این مدت ایام فراق

برگرفتی ز حریفان دل و دل می‌دادت

برسان بندگی دختر رز گو به درآی

که دم و همت ما کرد ز بند آزادت

شادی مجلسیان در قدم و مقدم توست

جای غم باد مر آن دل که نخواهد شادت

شکر ایزد که ز تاراج خزان رخنه نیافت

بوستان سمن و سرو و گل و شمشادت

چشم بد دور کز آن تفرقه‌ات بازآورد

طالع نامور و دولت مادرزادت

همت از دست مده دولت این کشتی نوح

ور نه طوفان حوادث ببرد بنیادت

 

 

 

 

ياد آن شيرين پسر خواهيم کرد

کام جان را پرشکر خواهيم کرد

دامن از اغيار در خواهيم چيد

سر ز جيب يار بر خواهيم کرد

آفتاب روي او خواهيم ديد

گر به مه روزي نظر خواهيم کرد

بوي جان افزاي او خواهيم يافت

گر به گلزاري گذر خواهيم کرد

در خم زلفش نهان خواهيم شد

دست با وي در کمر خواهيم کرد

چون کمان ابروان پر زه کند

پيش تيرش جان سپر خواهيم کرد

از حديث يار و آب چشم ما

گوش و دامن پر گهر خواهيم کرد

ماجرايي رفت ما را با لبش

دوستان را زان خبر خواهيم کرد

تا عراقی نشنود اسرار ما

ماجرا را مختصر خواهيم کرد

 

شعر سعدی

هزار هزارجهد بکردم که سر عشق بپوشم
نبود بر سر آتش ميسرم که نجوشم
به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
شمايل تو بديدم نه عقل ماند و نه هوشم
حکايتی ز دهانت به گوش جان من آمد
دگر نصيحت مردم حکايت است به گوشم
مگر تو روی بپوشی و فتنه باز نشانی
که من قرار ندارم که ديده از تو بپوشم
من رميده دل آن به که در سماع نيايم
که گر به پای درآيم بدر برند به دوشم
بيا به صلح من امروز در کنار من امشب
که ديده خواب نکردست از انتظار تو دوشم
مرا به هيچ بدادی و من هنوز برآنم
که از وجود تو مويی به عالمی نفروشم
به زخم خورده حکايت کنم زدست جراحت
که تندرست ملامت کند چو من بخروشم
مرا مگوی که سعدی طريق عشق رها کن
سخن چه فايده گفتن چو پند می‌ننيوشم
به راه باديه رفتن به از نشستن باطل
و گر مراد نيابم بقدر وسع بکوشم

ابنم ارسلان گل ...

این هم بچه ایتالیا اینم یانتیک

یا علی

دکتر احمدی نژاد و جابر روز بهانی

عکسی از شیطونیهای ارسلان قاسمی

 عکس ۸۸

عکس دوستام

 

دریاچه ی سبلان واقع در قله ی سبلان مشگین شهر

زندون دل

 

                                                    زندون دل

پشت این پنجره ها دل می گیره

غم و غصه دلو تو می دونی

وقتی از بخت خودم حرف می زنم

چشام اشک بارون می شه تو می دونی

                                                عمریه غم تو دلم زندونیه

                                                 دل من زندون داره تو می دونی

                                                هر چی بش می گم تو آزادی دیگه

                                               می گه من دوست دارم تو می دونی

می خوام امشب با خدام شکوه کنم

شکوه های دلمو تو می دونی

بگم ای خدا چرا بختم سیاست

چرا بخت من سیاست تو می دونی

پنجره بسته می شه شب می رسه

چشام آروم نداره تو می دونی

اگه امشب بگذره فردا می شه

مگه فردا چی می شه تو می دونی

                                                   عمریه غم تو دلم زندونیه

                                                 دل من زندون داره تو می دونی

                                                 هر چی بش می گم تو آزادی دیگه

                                                 می گه من دوست دارم تو می دونی

          

از خون جوانان وطن لاله دمیده

محبوبترین خواننده ی ایرانی

عکس بازیگر محبوب

سلطان علی دایی

علی دایی سلطان فوتبال ایران

اینم از آقا سعید ما که بهترین بازیکن فوتساله

استقلال محبوب قلبها

چرا همچین نگام میکنی

اینم یکی دیگه

شادروان رسول ملاقلی پور و علی شادمان

متین !! ای ول